ظاهر نبوذ آماس بر عضلهاى اندرونين بوذ و كر ظاهر بوذ اماس بر عضلها « 1 » بيرونين بوذ « 2 » و اين جهد بدان همىبايذ كردن تا موضع علّت بدانى كى علاج خالص ديكر لون بوذ و علاج ناخالص « 3 » ديكر لون و علاج خالص را « 3 » جنان بوذ كى ياذ كردم و علاج ناخالص بفصد بوذ و بضمادها بزاننده و كشاينده كى باماس برنهد ( f . 261 ) . و اكنون ياذ كنم اين معالجت ديكر و اكنون نيز يكى شمارست باحورى كببايذ دانستن تا بدانى كبيمار اميدوار هست يا نى و اين آن بوذ كى بقراط كفت : البحران « 4 » فى الاكثر يأتى « 4 » فى اربعة عشر يوما و اين لفظ بزركان اندرو غلط كرده‌اند و اين تنهاء ضعيفان بدين بيمارى ببايذ نكاه داشتن كى نفث آغازذ از ان روز شمار كرفتن اكر بجهارده روز باك شذ كدشت و الا ريم كند و اكر « 5 » تا جهل روز باك شذ خوذ نيكو و الّا [ شوشه ] « 6 » را تباه كند و سل كند و جالينوس بتفسير اين فصل از بقراط حكايت مىكند از كتاب ابيذيميا و مثال مىآرذ به مردى « 7 » كنام وى انكسين بوذست كفت اين مرد را تب آمذ و سرفه كرفت و بهلودرد خاست و اندر خليد و من علاج صواب همى كردم روز يازدهم علامات نضج بديد امذ اندكى نفث « 8 » تنك « 8 » نابخته و روز هفدهم علامات بديد آمذ بر نضج و لكن نه تمام و تب بكسست و تا بدين روز اندر ابتداى بيمارى بوذ روز بيست و « 9 » هفتم تب باز آمذ و باز علامات نضج تمام بديد آمذ و آن‌جنان بوذ كى نفث بسيار برآمذ و بخته و بلون سبيد و « 10 » ببرآمذن « 10 » اسان و بولش را رسوبى آمد املس [ مستوى ] « 11 » و تا بدين غايت

--> ( 1 ) - ف : « بر عضلها » ندارد ( 2 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 3 - 3 ) - ف : دكرلون علاج خالص ( 4 - 4 ) - ف : ياتى فى الاكثر ( 5 ) - ف : و كر ( 6 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل : سوشه ( 7 ) - ف : از مردى ( 8 - 8 ) - ف : نيك ( 9 ) - ف : « و » ندارد ( 10 - 10 ) - ف : برآمذن ( 11 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد .